Η Βουδαπέστη χάνει την ψυχή της: Τα ιαματικά λουτρά γίνονται πολυτελές αξιοθέατο
Η άνθιση του τουρισμού ανεβάζει τις τιμές και απομακρύνει τους ντόπιους από τους ιστορικούς χώρους χαλάρωσης και ευεξίας.
Η κουλτούρα των ιαματικών λουτρών αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας της Βουδαπέστης. Ωστόσο, η εκρηκτική αύξηση του τουρισμού τα τελευταία χρόνια έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από τους κατοίκους, οι οποίοι βλέπουν τους ιστορικούς αυτούς χώρους να μετατρέπονται σταδιακά σε ακριβά αξιοθέατα, όλο και λιγότερο προσβάσιμα για τους ίδιους.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα των Times, παλαιότερα τα πρωινά στα λουτρά χαρακτηρίζονταν από ησυχία και αίσθηση ιδιωτικότητας, ιδιαίτερα στα τμήματα που απευθύνονταν σε ντόπιους και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Σήμερα, η εικόνα έχει αλλάξει δραστικά. Η μαζική παρουσία τουριστών, συχνά στο πλαίσιο οργανωμένων εκδρομών, αλλοιώνει τον αυθεντικό χαρακτήρα των χώρων.
**Η άνοδος του τουρισμού εκτοξεύει τις τιμές στα λουτρά**
Το 2025 υπήρξε χρονιά-ρεκόρ για τον τουρισμό στη Βουδαπέστη, με περίπου οκτώ εκατομμύρια επισκέπτες, σημειώνοντας αύξηση 13% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Σύμφωνα με στοιχεία του ομίλου BGYH, που διαχειρίζεται έξι από τα επτά ιστορικά λουτρά της πόλης, ένας στους τρεις ξένους επισκέπτες περνά τουλάχιστον μία φορά την πόρτα κάποιου λουτρού.
Η αυξημένη ζήτηση έχει άμεσο αντίκτυπο στις τιμές. Στο πιο δημοφιλές συγκρότημα, τα Λουτρά Σετσένι, το εισιτήριο για το Σαββατοκύριακο σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε λίγα χρόνια. Συγκεκριμένα, από περίπου 16 ευρώ το 2020, αγγίζει σήμερα τα 38 ευρώ. Για πολλούς κατοίκους, με μέσο μηνιαίο μισθό κοντά στα 900 ευρώ, μια τέτοια επίσκεψη παύει να είναι αυτονόητη.
Η ουγγρική παράδοση των λουτρών έχει βαθιές ρίζες στην ιατρική, με τους γιατρούς να εξακολουθούν να συνταγογραφούν θεραπείες σε ιαματικά νερά για συγκεκριμένες παθήσεις. Ωστόσο, η εμπορευματοποίηση και ο τουριστικός προσανατολισμός δυσκολεύουν πλέον την πρόσβαση σε όσους τα χρειάζονται για λόγους υγείας.
Η διευθύνουσα σύμβουλος της BGYH, Ildikó Szűts, αναγνωρίζει το δίλημμα ανάμεσα στη διατήρηση της τοπικής πελατείας και στην ανάγκη για αυξημένα έσοδα, παραδεχόμενη ότι η παραδοσιακή κουλτούρα των λουτρών «έχει περάσει στο παρασκήνιο». Την ίδια στιγμή, πολιτικές αντιπαραθέσεις καθυστερούν απαραίτητες ανακαινίσεις, επιβαρύνοντας περαιτέρω την κατάσταση.
Για πολλούς ντόπιους, το ερώτημα πλέον δεν είναι αν τα λουτρά παραμένουν εμβληματικά, αλλά αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της καθημερινής ζωής της πόλης και όχι μόνο μια ακριβή εμπειρία για επισκέπτες.