Ιρανός επιχειρηματίας στην Αθήνα: “Το Ιράν ζει τη σκληρότερη δικτατορία στην ιστορία”

Ο Άριο Καβουσί, Ιρανός επιχειρηματίας που ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια και δραστηριοποιείται σε 45 χώρες, παρακολουθεί με τρόμο τις εξελίξεις στη χώρα από την οποία έφυγε έφηβος. Ο ιδιοκτήτης της startup The List, μιλώντας στο protothema.gr, περιγράφει ένα καθεστώς πρωτοφανούς σκληρότητας, κυνισμού και περιφρόνησης για την ανθρώπινη ζωή.

Ο ίδιος αναχώρησε από το Ιράν σε ηλικία 16 ετών, όταν οι γονείς του αποφάσισαν να στείλουν εκείνον και τον αδελφό του στο εξωτερικό για σπουδές, ώστε να αποφύγουν τη στράτευση που ξεκινούσε στα 18. Έναν χρόνο αργότερα, στα 17, οι ιρανικές αρχές άρχισαν να μπλοκάρουν συστηματικά την έξοδο των νέων από τη χώρα, μια πάγια τακτική για να μην φεύγουν πριν εκπληρώσουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Αυτή η πρακτική, όπως αποδείχθηκε στην περίπτωσή του, καθόρισε καθοριστικά τη ζωή του.

Παρότι ζει μόνιμα στην Ελλάδα, ο κ. Καβουσί επισκέφθηκε το Ιράν τρεις φορές τα επόμενα χρόνια. Κάθε επιστροφή, όμως, συνοδευόταν από δυσάρεστες εμπειρίες. «Κάθε φορά που πήγαινα, η κατάσταση ήταν χειρότερη», σημειώνει. Τα μεγαλύτερα προβλήματα τα αντιμετώπιζε στο αεροδρόμιο, όπου του κρατούσαν το διαβατήριο και του έβαζαν κόκκινη σφραγίδα που απαγόρευε τα ταξίδια, παρά τα νόμιμα έγγραφα για τις σπουδές του. «Ήταν ξεκάθαρο ότι ήθελαν να σε τρομοκρατήσουν», αναφέρει.

Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της οικογένειάς του παραμένει στο Ιράν. Ωστόσο, εδώ και περίπου μία εβδομάδα, οι επικοινωνίες έχουν ουσιαστικά διακοπεί, τόσο με το εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας. «Η επικοινωνία έχει διακοπεί και εντός του Ιράν, για να μην μπορούν να επικοινωνούν και να συντονίζονται. Η μία πόλη δεν ξέρει τι γίνεται στην άλλη. Δεν ξέρουν αν βοηθούν οι Αμερικανοί ή όχι. Είναι πλήρης συσκότιση», εξηγεί.

Ο κ. Καβουσί εκτιμά ότι μόλις τώρα η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την πραγματική έκταση της τραγωδίας. «Τώρα κατάλαβε η Ευρώπη και η Αμερική τι γίνεται. Τώρα μαθαίνουμε για 12.000 νεκρούς. Αυτό που δεν ξέρει ο κόσμος είναι ότι στο πέρασμα των χρόνων έχουν χαθεί εκατομμύρια άνθρωποι», τονίζει.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην αποκαλούμενη «ταρίφα των νεκρών», μια πρακτική που, όπως υπογραμμίζει, εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. «Τα 7.000 ευρώ που ζητούν για να επιστρέψουν τις σορούς δεν είναι κάτι καινούργιο. Όταν σκότωναν και βίαζαν διαδηλωτές στον δρόμο, ζητούσαν από τις οικογένειες από 5.000 έως 7.000 ευρώ για να τους δώσουν πίσω το πτώμα», αναφέρει. Η αιτιολογία, όπως περιγράφει, αγγίζει τα όρια του παραλόγου: «Έλεγαν ότι αυτά είναι τα χρήματα που ξόδεψαν σε σφαίρες για να σκοτώσουν τους διαδηλωτές. Απίστευτο και όμως αληθινό».

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι όσοι διαπράττουν αυτές τις πράξεις δεν εκφράζουν τον ιρανικό λαό. «Αυτοί που σκοτώνουν δεν είναι Πέρσες. Είναι οι μουλάδες του Χομεϊνί», λέει. Και καταλήγει με μια φράση που συνοψίζει την απογοήτευσή του: «Αυτό που έχει γίνει στο Ιράν δεν έχει γίνει πουθενά στον κόσμο. Τόσο σκληρή δικτατορία δεν έχει ξαναϋπάρξει».