Ο Αυστραλός ήρωας που αντιμετώπισε τρομοκράτες βραβεύθηκε στη Νέα Υόρκη

Ο Αχμέντ αλ Αχμέντ, ο 43χρονος Αυστραλός πολίτης συριακής καταγωγής, τιμήθηκε το βράδυ της Τετάρτης (7/1) στο Μανχάταν, σε εκδήλωση της φιλανθρωπικής οργάνωσης Colel Chabad. Η βράβευση έγινε για την ηρωική πράξη του στις 14 Δεκεμβρίου, όταν αντιμετώπισε και αφοπλισε έναν τρομοκράτη που άνοιξε πυρ σε γιορτή του Χανουκά στην παραλία του Μπόνταϊ της Αυστραλίας, σκοτώνοντας 15 άτομα.

Ο Αχμέντ αλ Αχμέντ, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά στην προσπάθειά του να αποσπάσει το όπλο από τον τρομοκράτη, δήλωσε πως απλώς εκπλήρωσε το «καθήκον του ως άνθρωπος». «Κάνω το καθήκον μου. Βοηθάω και σώζω… Ένιωσα ότι ήταν το καθήκον μου ως άνθρωπος. Να βοηθάω, να προστατεύω τους ανθρώπους», τόνισε, εκφράζοντας λύπη για τους χαμένους. «Ο στόχος μου ήταν απλώς να του πάρω το όπλο και να τον εμποδίσω να σκοτώσει έναν άνθρωπο και να μην σκοτώσει αθώους ανθρώπους. Ξέρω ότι έσωσα πολλούς, αλλά λυπάμαι για όσους χάθηκαν», είχε δηλώσει παλαιότερα.

Σε βίντεο από την εκδήλωση, ο 43χρονος εμφανίζεται να φορά κιπά στο κεφάλι και νάρθηκα στο χέρι, λόγω των τραυμάτων από τα πυροβολισμούς. Αποκάλυψε ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τα δάχτυλά του και ελπίζει σε γρήγορη ανάρρωση. «Ειλικρινά, πονάω. Ξέρετε, τα δάχτυλά μου σταμάτησαν να λειτουργούν. Δεν δουλεύουν, αλλά θα γίνουν καλά… Χρειάζομαι χρόνο, ξέρετε, ένα, δύο μήνες, αυτό λέει ο γιατρός. Ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά», είπε.

Σύμφωνα με τη New York Post, ο ήρωας του Μπόνταϊ έλαβε θερμή υποδοχή, όταν στη σκηνή τον ανέβασε ο ραβίνος Γιεχοράμ Ούλμαν του Chabad του Μπόντι, πεθερός του ραβίνου Έλι Σλάνγκερ, ενός εκ των θυμάτων της επίθεσης. Ο Ούλμαν περιέγραψε την επίθεση, λέγοντας: «Πριν από τρεις εβδομάδες, μας χτύπησε το κακό. Ήταν η παραμονή του Χανουκά, ένα όμορφο απόγευμα Κυριακής. Ετοιμαζόμασταν να ανάψουμε το μενορά, όταν δύο τρομοκράτες, πατέρας και γιος, άνοιξαν πυρ κατά της συνάθροισης μας. Μας έκλεψαν 15 πολύτιμες ψυχές, άνδρες, γυναίκες και ένα 10χρονο παιδί. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν πολύ, πολύ κοντά στην οικογένειά μου και, φυσικά, ένας από αυτούς ήταν ο αγαπημένος μου γαμπρός».