Οι Zero Units: Το σκοτεινό πρόσωπο του πολέμου στο Αφγανιστάν
Μια εις βάθος ανάλυση των μυστικών μονάδων που δρούσαν στο ημίφως, συνδέοντας τη CIA με Αφγανούς μαχητές.
Οι Zero Units, που εμφανίστηκαν ως “προϊόν” της πιο σκοτεινής εκδοχής του πολέμου στο Αφγανιστάν, δεν αποτελούσαν επίσημες αφγανικές δυνάμεις ούτε αμερικανικές μονάδες. Ήταν, και πιθανότατα παραμένουν, ένας ενδιάμεσος μηχανισμός “εκχώρησης ισχύος” της CIA. Ειδικά επιλεγμένοι Αφγανοί μαχητές στρατολογήθηκαν για να επιχειρούν εκεί όπου η Ουάσινγκτον δεν μπορούσε και δεν ήθελε επίσημα να εμφανιστεί.
Η λειτουργία τους εντάχθηκε στο δόγμα της μυστικότητας, περιλαμβάνοντας νυχτερινές επιδρομές, χτυπήματα υψηλής επικινδυνότητας και καταδίωξη Ταλιμπάν και Αλ Κάιντα. Επίσης, πραγματοποιούσαν επιχειρήσεις σε περιοχές όπου ο αμερικανικός στρατός δεν επιθυμούσε ή δεν μπορούσε να παρέμβει με πλήρη διαφάνεια.
Η CIA παρείχε την απαραίτητη εκπαίδευση, τον εξοπλισμό, τις πληροφορίες, καθώς και το διοικητικό πλαίσιο και την καθοδήγηση. Από την πλευρά της, η αφγανική NDS (υπηρεσία πληροφοριών) ανέλαβε την παροχή του ανθρώπινου δυναμικού και τη νομική “κάλυψη”. Το αποτέλεσμα ήταν μια παραστρατιωτική δομή που δρούσε στο ημίφως, απομακρυσμένη από τους διεθνείς κανόνες και τις τυπικές διαδικασίες λογοδοσίας.
Η επιχειρησιακή ταυτότητα των Zero Units χαρακτηριζόταν από χτυπήματα στην καρδιά της νύχτας, υψηλή φονικότητα και χαμηλή διαφάνεια. Έγιναν γνωστές για τις νυχτερινές επιδρομές (night raids), επιχειρήσεις που συχνά διεξάγονταν υπό την καθοδήγηση Αμερικανών αξιωματούχων. Αυτές οι μονάδες λειτουργούσαν με λογική της άμεσης δράσης (direct action): ταχύτητα, έφοδος, θανάσιμη ισχύς και άμεση εξαφάνιση.
Ωστόσο, στην πράξη, οι επιδρομές αυτές συνδέθηκαν με σοβαρά προβλήματα, όπως παράπλευρες απώλειες, εκτελέσεις που δεν πιστοποιήθηκαν ούτε ερευνήθηκαν, λάθη στόχευσης, συλλήψεις και βασανισμούς αμάχων, καθώς και μια κουλτούρα “ασυλίας”, όπου κανείς δεν αναλάμβανε την ευθύνη. Μέλη της Zero Unit εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν, ακολουθώντας την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων.