Ελλείψεις φαρμάκων και αυξήσεις τιμών: Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ θέτει ερωτήματα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, μέσω του ευρωβουλευτή Λευτέρη Νικολάου-Αλαβάνου, κατέθεσε ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναδεικνύοντας το σοβαρό πρόβλημα των ελλείψεων φαρμάκων και των αυξήσεων στις τιμές τους, το οποίο επιδεινώνεται περαιτέρω από την κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

«Μπαράζ τεράστιων ελλείψεων στα φάρμακα αντιμετωπίζουν εκατομμύρια ασθενείς με άμεσο κίνδυνο για την υγεία και την ίδια τη ζωή τους», τονίζει η ΕΟ του ΚΚΕ. Ήδη, φάρμακα για ασθενείς με καρκίνο, επιληψία και άλλες παθήσεις βρίσκονται σε έλλειψη ή με επικίνδυνα χαμηλά αποθέματα. Παράλληλα, παρατηρούνται σημαντικά προβλήματα στον εφοδιασμό με πρώτες ύλες, από τις δραστικές ουσίες έως τα υλικά συσκευασίας, όπως πώματα φιαλιδίων, πλαστικές και γυάλινες συσκευασίες.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή χαρακτηρίζεται ως η «κορυφή του παγόβουνου» στις διαχρονικές ελλείψεις φαρμάκων, καθώς η περιοχή αποτελεί κρίσιμο διαμετακομιστικό κόμβο μεταξύ Ασίας και Ευρώπης. Επιπλέον, το 60-70% των δραστικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ παράγονται εκτός ΕΕ, κυρίως στην Ασία, ποσοστό που φτάνει έως και 80% σε ορισμένες θεραπευτικές κατηγορίες.

Ωστόσο, η πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των φαρμακοβιομηχανιών είχε ήδη διαμορφώσει τραγικές επιπτώσεις, ενισχύοντας την εμπορευματοποίηση του φαρμάκου και της υγείας. Η ΕΕ, διαχωρίζοντας τα φάρμακα σε κρίσιμα και μη, νομιμοποιεί την επενδυτική αδράνεια των φαρμακοβιομηχανιών σε μη κερδοφόρα σκευάσματα, ενώ ταυτόχρονα θησαυρίζουν από τα πανάκριβα «κρίσιμα φάρμακα». Η στροφή της ΕΕ προς την πολεμική οικονομία υποτάσσει τις κρατικές δαπάνες για τη φαρμακευτική περίθαλψη στην πολεμική προετοιμασία.

Ο λαός πληρώνει ακριβά τους ανταγωνισμούς στον κλάδο του φαρμάκου, με την υγεία του να διακυβεύεται από τα συμφέροντα των φαρμακευτικών ομίλων. Η στρατηγική της ΕΕ για τα φάρμακα επικεντρώνεται στη μεγιστοποίηση των κερδών της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας, αντί στην κάλυψη των φαρμακευτικών αναγκών του λαού.

Αντίστοιχη πολιτική ακολουθείται και στην Ελλάδα, με τη μείωση των φαρμακευτικών δαπανών από τον κρατικό προϋπολογισμό, με ευθύνη της κυβέρνησης και τη διαχρονική στήριξη από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλα αστικά κόμματα. Αυτό οδηγεί σε αποδέσμευση του κράτους από την κάλυψη επαρκών και προσιτών φαρμάκων.

Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει ότι το καπιταλιστικό κέρδος αποτελεί εμπόδιο για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, και μόνο στο πλαίσιο της κοινωνικής ιδιοκτησίας, του κεντρικού σχεδιασμού και ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης, μπορούν να κατοχυρωθούν η Υγεία και το φάρμακο ως κοινωνικά αγαθά.

Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

* Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέναντι στην επικίνδυνη κατάσταση για εκατομμύρια ασθενείς, λόγω των ελλείψεων και των πανάκριβων τιμών των φαρμάκων, ως αποτέλεσμα της επίθεσης ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, με τη στήριξη της ΕΕ, η οποία επιτρέπει στα ευρωπαϊκά μονοπώλια να θησαυρίζουν;
* Αντιμετωπίζει την άμεση ανάγκη για επίταξη και διατίμηση όλων των αποθεμάτων φαρμάκων κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή, απέναντι στα κερδοσκοπικά παιχνίδια των φαρμακοβιομηχανιών;
* Θα διασφαλιστεί η άμεση παραγωγή των αναγκαίων ποσοτήτων φαρμάκων που βρίσκονται σε έλλειψη, με κόστος των ίδιων των φαρμακοβιομηχανιών, σε διατιμημένη τιμή και χωρίς περαιτέρω επιδοτήσεις ή διευκολύνσεις από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις;