Η Ζωή και η Δράση του Αγίου Μελετίου, Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας, και η σημασία της 12ης Φεβρουαρίου

Η 12η Φεβρουαρίου, εκτός από την ημέρα που γιορτάζονται οι Άγιοι Μελέτιος, Πλωτίνος και ο Όσιος Μελέτιος, τιμά ιδιαίτερα τη μνήμη του Αγίου Μελετίου, Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας. Ο Άγιος Μελέτιος, γεννημένος περί το 310 μ.Χ. στη Μελιτηνή της Μικράς Αρμενίας, αναδείχθηκε σε σθεναρό αντίπαλο των αιρετικών Ομοιουσιανών. Μετά την εκλογή του ως Επισκόπου Σεβαστείας και την επακόλουθη παραίτησή του, εγκαταστάθηκε στη Βέροια της Συρίας.

Το 360 μ.Χ., ο Άγιος Μελέτιος εκλέχθηκε Πατριάρχης Αντιοχείας. Η υποδοχή του στην Αντιόχεια ήταν πανηγυρική, με τους πιστούς να κατακλύζουν τους δρόμους. Ωστόσο, η θητεία του στην Αντιόχεια διήρκεσε μόλις ένα μήνα, καθώς ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος, πειθόμενος από τους Αρειανούς, τον εξόρισε στην Αρμενία, αντικαθιστώντας τον με τον Ευζώιο. Η ορθόδοξη πίστη και οι διωγμοί που υπέστη οδήγησαν στη δημιουργία της παράταξης των «Μελετιανών». Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλούσε με θαυμασμό για την επιρροή του Αγίου Μελετίου, επισημαίνοντας ότι η διδασκαλία του παρέμεινε σταθερή παρά τις δυσκολίες.

Η εξορία του Αγίου τερματίστηκε το 362 μ.Χ. με διάταγμα του αυτοκράτορα Ιουλιανού, αλλά εξορίστηκε εκ νέου το 365 μ.Χ. και το 371 μ.Χ. στην Αρμενία, διατηρώντας επαφή με τον Μέγα Βασίλειο. Επιστρέφοντας στην Αντιόχεια το 379 μ.Χ., συγκάλεσε Σύνοδο που καταδίκασε τις αιρέσεις.

Η συμμετοχή του στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ.Χ., όπου κλήθηκε να προεδρεύσει, επισκιάστηκε από τον θάνατό του λόγω ασθενείας πριν την ολοκλήρωση των εργασιών. Η κηδεία του ήταν λαμπρή, με τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να παρευρίσκεται και τον Άγιο Γρηγόριο τον Νύσσης να εκφωνεί επικήδειο. Το ιερό λείψανο του μεταφέρθηκε στην Αντιόχεια και εναποτέθηκε στον τάφο του Αγίου Βαβύλα.

Εκτός από την εκκλησιαστική επικαιρότητα, η 12η Φεβρουαρίου σηματοδοτεί και την Ημέρα της Ερυθράς Χειρός, μια ημέρα αφιερωμένη στην καταγγελία της στρατολόγησης παιδιών σε πολέμους.