Η στρατηγική συμμαχία Ιράν και Κίνας για την αμφισβήτηση του δολαρίου
Οι νέες οικονομικές ισορροπίες στα Στενά του Ορμούζ και η ενίσχυση του ρόλου του γουάν στην παγκόσμια αγορά ενέργειας
Η κρίσιμη γεωπολιτική σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν έχει περάσει σε μια φάση εύθραυστης ισορροπίας. Με το Ιράν να διατηρεί ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ για την εμπορική ναυτιλία, υπό τη σκιά της εκεχειρίας στον Λίβανο, αναδύεται ένα νέο πεδίο οικονομικού ανταγωνισμού. Η Τεχεράνη και το Πεκίνο επιχειρούν συντονισμένα να ανατρέψουν τους κανόνες του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, στοχεύοντας άμεσα στην αποδυνάμωση της κυριαρχίας του αμερικανικού δολαρίου.
Για χρόνια, η Κίνα και το Ιράν κατηγορούν την Ουάσιγκτον για εργαλειοποίηση του δολαρίου, μέσω της επιβολής οικονομικών κυρώσεων που επηρεάζουν το παγκόσμιο εμπόριο. Καθώς το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, η περιοχή αυτή αποτελεί το κέντρο της στρατηγικής τους. Στο πλαίσιο αυτό, εντείνεται η χρήση του κινεζικού νομίσματος στις συναλλαγές ενέργειας, επαναφέροντας στο προσκήνιο τη συζήτηση για το «petroyuan» ως αντίβαρο στο δολάριο.
Η συνεργασία των δύο χωρών έχει εδραιωθεί μέσα από τη στρατηγική συμφωνία 25ετούς διάρκειας που υπεγράφη το 2021. Σήμερα, η Κίνα απορροφά πάνω από το 80% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, ενώ η Τεχεράνη βασίζεται στις κινεζικές εισαγωγές τεχνολογίας και βιομηχανικού εξοπλισμού. Παρά τη φιλοδοξία του Σι Τζινπίνγκ να καταστήσει το γουάν διεθνές αποθεματικό νόμισμα, η πορεία αυτή παραμένει σύνθετη, λόγω των αυστηρών κεφαλαιακών ελέγχων και της έντονης κρατικής παρέμβασης στο κινεζικό σύστημα. Αναλυτές εκτιμούν πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια σταδιακή ανακατανομή ισχύος, όπου η μάχη για την οικονομική κυριαρχία διεξάγεται πλέον στο πεδίο των ενεργειακών ροών και των νομισματικών συμμαχιών.