Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στον ΕΦΚΑ εκτοξεύτηκαν σε νέα ιστορικά υψηλά
Το σύνολο των χρεών έφτασε τα 51,3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, με τις προσαυξήσεις να αποτελούν τη βασική αιτία διόγκωσης.
Σε νέα ιστορικά υψηλά έχουν εκτιναχθεί οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΕΦΚΑ, φτάνοντας τα 51,3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025. Η αύξηση κατά 633 εκατομμύρια ευρώ εντός του τετάρτου τριμήνου του 2025 (Οκτώβριος – Δεκέμβριος) αναδεικνύει ένα σύνθετο πρόβλημα: η μεγαλύτερη μέρος της διόγκωσης των χρεών δεν οφείλεται σε νέους οφειλέτες, αλλά σε προσαυξήσεις και πρόσθετα τέλη που επιβαρύνουν τα ήδη υφιστάμενα χρέη.
Σύμφωνα με ανάλυση της εφημερίδας Καθημερινή, από την τελευταία αύξηση, μόλις 185 εκατομμύρια ευρώ αφορούν νέες οφειλές, ενώ περίπου 448 εκατομμύρια ευρώ προκύπτουν από επιβαρύνσεις σε ήδη υφιστάμενα χρέη. Αυτό υποδηλώνει ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι η δημιουργία νέου χρέους, αλλά η δυσκολία διαχείρισης και απομείωσης των παλαιών υποχρεώσεων.
Από το συνολικό ποσό των 51,3 δισ. ευρώ, περίπου 10,5 δισ. ευρώ χαρακτηρίζονται ως ανεπίδεκτα είσπραξης, καθώς αφορούν πτωχευμένες επιχειρήσεις, εταιρείες υπό εκκαθάριση ή αποβιώσαντες ασφαλισμένους. Ως εκ τούτου, το πραγματικό «εισπράξιμο» υπόλοιπο περιορίζεται περίπου στα 40,8 δισ. ευρώ, με χαμηλές προσδοκίες για ουσιαστική ανάκτηση αυτών των ποσών.
Η ανάλυση της σύνθεσης των οφειλών αποκαλύπτει ότι η πλειονότητα των χρεών είναι μακροχρόνια. Περισσότερο από το 63% των οφειλών έχει δημιουργηθεί πριν από το 2009, ενώ περίπου το 36% αφορά χρέη που προέκυψαν μετά το 2010. Αυτό το στοιχείο καταδεικνύει ότι το πρόβλημα έχει βαθιές ρίζες και δεν σχετίζεται αποκλειστικά με τις πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις.
Οι υφιστάμενες ρυθμίσεις, όπως οι πάγιες ρυθμίσεις έως 24 δόσεων ή ο εξωδικαστικός μηχανισμός που φτάνει έως και τις 400 δόσεις για μεγάλα χρέη, δεν φαίνεται να επαρκούν για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Επαγγελματικοί φορείς και επιχειρήσεις εντείνουν τις πιέσεις για μια νέα, πιο ευέλικτη ρύθμιση με περισσότερες δόσεις.
Παράλληλα, οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους εντείνουν τη δραστηριότητά τους, αποστέλλοντας χιλιάδες ειδοποιήσεις σε οφειλέτες με περιορισμένο χρονικό περιθώριο πριν την ενεργοποίηση μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, γεγονός που αυξάνει την πίεση σε επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.
Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται αποτυπώνει ένα σύστημα που δυσκολεύεται να ελέγξει τη δυναμική του χρέους, με τις προσαυξήσεις να λειτουργούν ως ο βασικός μηχανισμός διόγκωσης και την ανάγκη για μια πιο αποτελεσματική στρατηγική ρύθμισης να καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτική.