Το 2026, έτος αφιερωμένο στις γυναίκες της υπαίθρου από τον ΟΗΕ

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μέσω του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), όρισε το 2026 ως Διεθνές Έτος Αγρότισσας (International Year of the Woman Farmer 2026), αναγνωρίζοντας την πολυδιάστατη προσφορά της γυναίκας στην αγροτική ζωή. Η απόφαση αυτή αποτελεί φόρο τιμής στη γυναίκα, τη μάνα, την αγωνίστρια και την εξισορροπίστρια.

Η κα Μάγδα Κοντογιάννη, κτηνοτρόφος και γραμματέας του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος», τόνισε τον κεντρικό ρόλο της αγρότισσας, χαρακτηρίζοντάς την ως το «πολυεργαλείο» της αγροτικής οικογένειας και την «ψυχή» της αγροτικής κοινωνίας. Η άποψή της ενισχύεται από την ιστορική αντίληψη που περιγράφει την προσφορά των γυναικών στην ύπαιθρο ως ζωτικής σημασίας. «Εάν έχεις είκοσι γυναίκες έχεις ένα χωριό…», ανέφερε χαρακτηριστικά ένας παλαιός επικεφαλής αγροτικής σχολής, υπογραμμίζοντας την εξαιρετική σημασία της γυναίκας, και ιδίως της αγρότισσας.

Ήδη από το 2018, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγρότισσας (15 Οκτωβρίου), η κα Κοντογιάννη είχε προφητικά επισημάνει τις αλλαγές στο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. «Η Παγκόσμια Ημέρα της Αγρότισσας γιορτάζεται σε ένα δραματικά μεταβαλλόμενο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον», είχε δηλώσει, τονίζοντας την ανάγκη για δυναμικές μεταβολές στον αγροτικό τομέα, ο οποίος αποτελεί τον «στυλοβάτη της πραγματικής οικονομίας». Υπογράμμισε επίσης ότι οι αγρότισσες διαδραματίζουν ρόλο εξισορροπιστών, ακροβατών με πολλές γνώσεις και ικανότητες, καθώς οι τοπικές κοινωνίες αποκτούν εκ νέου ιδιαίτερη σημασία.

Η κα Άλκηστη Βίτσα, Γεωπόνος και Μέλος του Δ.Σ του Ελληνικού Δικτύου ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, στον πρόλογο ημερολογίου αφιερωμένου στο Διεθνές Έτος Αγρότισσας, αναφέρει ότι στην Ελλάδα, η συνεισφορά της αγρότισσας είναι ανεκτίμητη. «Από τα δύσβατα βουνά, μέχρι τους ανοιχτούς κάμπους, η Ελληνίδα αγρότισσα είναι αυτή που στάθηκε στήριγμα της ελληνικής οικογένειας και ταυτόχρονα κράτησε ζωντανή την αγροτική παραγωγή και την αγροτική κοινωνία», σημειώνει. Τονίζει ότι πρόκειται για μια επίπονη εργασία, συχνά θεωρούμενη «αντρική δουλειά», αλλά κομβικής σημασίας για την κοινωνία. Οι γυναίκες αυτές, παρά το γεγονός ότι φροντίζουν και τις οικογένειές τους, αποτελούν ζωντανό κομμάτι της ελληνικής παράδοσης και κουλτούρας, διασώζοντας την πολιτιστική κληρονομιά και την ταυτότητα κάθε τόπου.

Οι αγρότισσες του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής, παρά την έλλειψη αγροτικών σχολείων, επιμορφωτικών σεμιναρίων και δομών υποστήριξης της γυναικείας αγροτικής επιχειρηματικότητας, συμμετέχουν ενεργά σε ανοικτές διαδικτυακές συνεδριάσεις, επιδιώκοντας την ενημέρωση και τη διαμόρφωση συνθηκών για βιώσιμες κοινωνίες και αειφόρο περιβάλλον.

Η κα Αργυρώ Λαγγουράνη, κτηνοτρόφος από το Λιδωρίκι, επισημαίνει την ανάγκη σεβασμού του τρόπου ζωής των αγροτών και αγροτισσών, παραπέμποντας στο σύνθημα των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2022: «Πολιτιστική κληρονομιά: Διατηρώντας το παρελθόν για τις μελλοντικές γενιές».

Η κα Ελισάβετ-Ειρήνη Μιχαηλίδου, από τον Νέο Σκοπό Σερρών, αγρότισσα και μέλος του Συλλόγου Βοηθών Μητρότητας Ελλάδος, οργανώνει και συμμετέχει σε δραστηριότητες για την υπεράσπιση της κυκλικής οικονομίας, η οποία βασίζεται στην αρχή της επαναχρησιμοποίησης και της αξιοποίησης όλων των στοιχείων, όπως συμβαίνει και στους κύκλους της αγροτικής δραστηριότητας.

Τέλος, η κα Αθηνά-Ελπίδα Μιχαηλίδου, από τα Μέγαρα Αττικής, τονίζει ότι μετά την απαξίωση της παγκοσμιοποίησης και τις επιπτώσεις της πανδημίας του covid-19, η τοπικοποίηση αναδεικνύεται σε ελπιδοφόρα προοπτική. Η Τοπική Ανάπτυξη Υπαίθρου απαιτεί μια ζωντανή κοινωνία, με πυρήνα την αγρότισσα. Το λογότυπο του Διεθνούς Έτους Αγρότισσας αναδεικνύει τη δεξιοτεχνία, τις γνώσεις και τις ικανότητες των γυναικών αυτών να εξισορροπούν με επιτυχία την αγροτική ζωή, τόσο σε οικογενειακό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, με οικονομική βιωσιμότητα.

Ο διπλός εορτασμός, του Διεθνούς Έτους Αγρότισσας και του Διεθνούς Έτους Βοσκοτόπων & Βοσκών, ενισχύει τους στόχους της Δεκαετίας Οικογενειακής Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (2019–2028), προωθώντας πολιτικές και επενδύσεις που στηρίζουν τις οικογενειακές αγροτικές εκμεταλλεύσεις, τις γυναίκες και τις αγροτικές κοινότητες ως βασικούς παράγοντες για βιώσιμα αγροδιατροφικά συστήματα.