Η αγωνιώδης προσπάθεια του Trump να τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράν πριν από το κρίσιμο ταξίδι στο Πεκίνο
Ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει μια διπλωματική διέξοδο από τη Μέση Ανατολή, καθώς το Πεκίνο αναδεικνύεται σε ρυθμιστή της παγκόσμιας σκακιέρας ενόψει της συνάντησης με τον Xi Jinping.
Η έντονη κινητικότητα της Ουάσινγκτον για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν δεν απορρέει μόνο από την κόπωση στο πεδίο των επιχειρήσεων ή τον φόβο για νέα κρίση στα Στενά του Ορμούζ. Πρόκειται για μια στρατηγική αναγκαιότητα ενόψει της επίσκεψης του Donald Trump στο Πεκίνο στις 14 και 15 Μαΐου, όπου αναμένεται να συναντηθεί με τον Xi Jinping. Στόχος του Trump είναι να μετατρέψει την ανοιχτή σύρραξη με το Ιράν σε έναν διαχειρίσιμο διπλωματικό φάκελο, προτού καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Κίνα. Ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί να εμφανιστεί ως ηγέτης που επιβάλλει όρους και σταθεροποιεί τις αγορές, ανακατευθύνοντας την ισχύ των ΗΠΑ στον κρίσιμο Ινδο-Ειρηνικό.
Οι διεθνείς αναφορές υπογραμμίζουν πως οι ΗΠΑ πιέζουν το Πεκίνο να αξιοποιήσει την επιρροή του στην Τεχεράνη για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, με τον Abbas Araghchi να πραγματοποιεί ήδη συνομιλίες με τον Wang Yi. Η παρατεταμένη κρίση στο Ορμούζ αποτελεί στρατηγικό βάρος για τον Trump, καθώς μια εικόνα αποδυναμωμένης αμερικανικής ισχύος θα έδινε στον Xi Jinping το πλεονέκτημα του διαπραγματευτικού ρυθμιστή. Από την πλευρά της, η Τεχεράνη επιχειρεί να περιορίσει τους στόχους της συμφωνίας σε ένα πλαίσιο αποκλιμάκωσης, αναζητώντας μια «έξοδο» που θα της επιτρέψει να αποφύγει μια συνολική ήττα.
Το μεγάλο διακύβευμα, ωστόσο, παραμένει ο Ινδο-Ειρηνικός. Η απορρόφηση αμυντικών πόρων στη Μέση Ανατολή έχει μειώσει την αμερικανική ετοιμότητα, με την απουσία αεροπλανοφόρου από τον Ειρηνικό να στέλνει ένα σαφές μήνυμα στρατηγικής φθοράς. Η Ταϊβάν παραμένει στο επίκεντρο των συζητήσεων, με το Πεκίνο να επιδιώκει μια φραστική υποχώρηση των ΗΠΑ, η οποία θα ερμηνευτεί ως αναγνώριση των κινεζικών θέσεων για το καθεστώς του νησιού. Ο Trump επιδιώκει παράλληλα τη σταθεροποίηση της οικονομικής σχέσης με την Κίνα, αλλά το παζάρι των φακέλων –από τα κρίσιμα ορυκτά μέχρι τους ημιαγωγούς– καθιστά κάθε κίνηση εξαιρετικά περίπλοκη. Η ιστορία αυτή δεν αποτελεί απλώς την κατάληξη του πολέμου με το Ιράν, αλλά τον πρόλογο μιας νέας, σκληρής φάσης στον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας.