Ο Ιωάννης Μελισσανίδης μιλά για τη μάχη κατά της ρητορικής μίσους
Ο ολυμπιονίκης μεταφέρει τις εμπειρίες του στη νέα γενιά, τονίζοντας την ανάγκη για όρια στην ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο.
Η δράση του Ιωάννη Μελισσανίδη σήμερα εκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια των αθλητικών χώρων, καθώς ο ολυμπιονίκης επιλέγει να αφιερώσει χρόνο στην καταπολέμηση της ρητορικής μίσους. Ως πρεσβευτής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, εστιάζει στην αντιμετώπιση της τοξικότητας, μεταφέροντας τις εμπειρίες του απευθείας στη νέα γενιά.
«Είμαι ένας πολίτης του κόσμου. Κάνω αυτό που αγαπώ και έχω την τιμή να εκπροσωπώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως πρεσβευτής στο Στρασβούργο. Πρόσφατα πραγματοποιήσαμε μια ουσιαστική συζήτηση για τη ρητορική μίσους. Επισκέπτομαι σχολεία όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο, ενώ την επόμενη εβδομάδα θα βρεθώ στη Βυρώνεια, στο χωριό μου, για να μιλήσω στα παιδιά του Λυκείου και του Δημοτικού», ανέφερε κατά την παρουσία του στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον».
Ο Ιωάννης Μελισσανίδης έθεσε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων αναφορικά με την ασυδοσία του διαδικτύου και τον αντίκτυπο των διαδικτυακών σχολίων στις ευαίσθητες ηλικίες, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ άποψης και λεκτικής βίας. «Η ρητορική μίσους είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους. Πρέπει να οριοθετήσουμε τη διαφορά μεταξύ ελευθερίας του λόγου και ρητορικής μίσους. Πολλοί ισχυρίζονται ότι έχουν το δικαίωμα να λένε ό,τι θέλουν, όμως η ρητορική μίσους, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να οδηγήσει παιδιά ακόμα και στην αυτοκτονία», δήλωσε χαρακτηριστικά στους παρουσιαστές Φώτη Σεργουλόπουλο και Τζένη Μελιτά.
Ανατρέχοντας στις προκλήσεις που αντιμετώπισε ως δημόσιο πρόσωπο κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Σίδνεϋ, ο Ιωάννης Μελισσανίδης εξήγησε πως η ψυχική του ανθεκτικότητα, προϊόν του πρωταθλητισμού, τον βοήθησε να αποστασιοποιηθεί από την εμπάθεια τρίτων. «Το έχω βιώσει ως δημόσιο πρόσωπο στο Σίδνεϋ. Γνωρίζω ότι το πρόβλημα που δημιουργείται από τέτοιες συμπεριφορές είναι καθαρά δικό τους. Δεν επέτρεψα σε αυτές τις επιθέσεις να επηρεάσουν τη ζωή μου, καθώς αντιλήφθηκα ότι δεν έφερα κανένα μερίδιο ευθύνης. Το πρόβλημα των επικριτών μου ήταν ψυχιατρικής φύσεως και θα έπρεπε να αναζητήσουν βοήθεια από ειδικούς», κατέληξε.
Κλείνοντας, ο ολυμπιονίκης εξέφρασε την ελπίδα του για μια κοινωνία όπου ο σεβασμός στην ανθρώπινη οντότητα θα αποτελεί αυτονόητη πρακτική και όχι θέμα δημόσιας τοποθέτησης. «Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίσοι ή φίλοι, αλλά οφείλουμε να έχουμε μια κοινή βάση σεβασμού στην ανθρώπινη οντότητα. Εύχομαι να έρθει η μέρα που δεν θα χρειάζεται κανείς να κάνει δηλώσεις για τη σεξουαλικότητά του ή τις επιλογές του. Είμαστε άνθρωποι και αυτό αρκεί».