Κρίση στον «ΘΗΣΕΑ»: Απόλυση εργαζομένου πυροδοτεί εσωτερικές αντιπαραθέσεις
Εργαζόμενοι και δημοτικές παρατάξεις καταγγέλλουν αυταρχισμό και παρεμβάσεις στο θεραπευτικό έργο του ιστορικού προγράμματος απεξάρτησης του Δήμου Καλλιθέας.
Σοκ και βαθιά ανησυχία προκαλεί η κατάσταση που επικρατεί στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΘΗΣΕΑΣ» του Δήμου Καλλιθέας, όπου μια υπόθεση που ξεκίνησε ως εργασιακή διαμάχη έχει εξελιχθεί σε μείζονα κρίση, απειλώντας την ίδια την προστασία των ανθρώπων που μάχονται καθημερινά κατά της εξάρτησης. Η πρόσφατη απόλυση ενός επιστήμονα με πολυετή προσφορά στο πρόγραμμα, σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων και δημοτικών παρατάξεων, δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά το αποκορύφωμα μιας μακράς περιόδου αυταρχικών συμπεριφορών, απαξίωσης και παρεμβάσεων στο κρίσιμο θεραπευτικό έργο.
Ο «ΘΗΣΕΑΣ», ένα πρόγραμμα με ιστορία και συμβολική αξία, από το 1989 αποτελεί ένα από τα λιγοστά δημοτικά προγράμματα απεξάρτησης στη χώρα. Προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες σε χρήστες ουσιών και τις οικογένειές τους, υιοθετώντας ένα «στεγνό» θεραπευτικό μοντέλο που βασίζεται στην οικογενειακή θεραπεία και την τέχνη, έχοντας στηρίξει εκατοντάδες ανθρώπους. Ωστόσο, η πολύτιμη αυτή δομή φαίνεται να υπονομεύεται εσωτερικά, σε μια περίοδο μάλιστα που η περιεκτικότητα κοκαΐνης στα λύματα της Αττικής παρουσίασε αύξηση 64%.
Οι καταγγελίες περιγράφουν ένα διαρκές κλίμα εργασιακού εκφοβισμού, προσβλητικές συμπεριφορές προς τους επιστήμονες και απόπειρες ελέγχου της επιστημονικής λειτουργίας. Φράσεις όπως «ανίκανη» και «μας μπαστακώθηκες», που αποδίδονται στην πρόεδρο του σωματείου, σκιαγραφούν ένα περιβάλλον απομακρυσμένο από τις αρχές ενός θεραπευτικού χώρου.
Η απόλυση του εργαζομένου, η οποία χαρακτηρίζεται ως εκδικητική, έρχεται μετά από επανειλημμένες καταγγελίες, παραιτήσεις προσωπικού και δημόσιες παρεμβάσεις, σε μια περίοδο όπου οι ανάγκες απεξάρτησης αυξάνονται. Η αποδυνάμωση της επιστημονικής ομάδας σε αυτό το πλαίσιο θεωρείται πράξη που μπορεί να διακόψει θεραπευτικές σχέσεις, να αποσταθεροποιήσει ευάλωτους ανθρώπους και να θέσει σε κίνδυνο ολόκληρο το πρόγραμμα.
Το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό, καθώς η πρόεδρος του σωματείου, με πολιτικές διασυνδέσεις στην προηγούμενη δημοτική αρχή, φέρεται να ακολουθεί πορεία σύγκρουσης παρά τις συστάσεις. Εγείρονται ερωτήματα για τη στάση του Διοικητικού Συμβουλίου, το οποίο, είτε με σιωπή είτε με συναίνεση, επιτρέπει την κλιμάκωση της κατάστασης. Σε δομές απεξάρτησης, η ουδετερότητα ισοδυναμεί με συνενοχή.
Η διεπιστημονική ομάδα του «ΘΗΣΕΑ» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Απεξάρτηση με φόβο και αυταρχισμό δεν μπορεί να υπάρξει». Τα θεραπευτικά προγράμματα βασίζονται στην εμπιστοσύνη, τη σταθερότητα και τη συνέχεια των σχέσεων. Η διάλυσή τους πλήττει πρωτίστως τους θεραπευομένους.
Η υπόθεση του «ΘΗΣΕΑ» εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αποδυνάμωσης «στεγνών» προγραμμάτων απεξάρτησης σε όλη τη χώρα, με ιστορικές δομές όπως το ΚΕΘΕΑ και το 18 Άνω να δέχονται πιέσεις.
Το ερώτημα παραμένει: θα επιτραπεί η μετατροπή ενός προγράμματος ζωής σε πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων; Οι εργαζόμενοι και οι δημοτικές παρατάξεις διεκδικούν άμεση ανάκληση της απόλυσης, παύση παρεμβάσεων, διασφάλιση της επιστημονικής αυτονομίας, προστασία εργαζομένων και θεραπευομένων. Το σύνθημα «Κάτω τα χέρια από τον ΘΗΣΕΑ» είναι προειδοποίηση, καθώς η κατάρρευση τέτοιων δομών αφήνει πίσω της ένα δίχτυ προστασίας για τους πιο ευάλωτους, δίχτυ που καμία κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει να δει να καταρρέει.