Η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή επανεξετάζει την ετοιμότητα των ελληνικών καταφυγίων
Στο προσκήνιο τα καταφύγια που δημιουργήθηκαν πριν από έναν αιώνα, εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για γενικευμένη σύρραξη.
Καθώς η ένταση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται και ενισχύονται οι ανησυχίες για πιθανή επέκταση της αστάθειας στην ανατολική Μεσόγειο, επανέρχεται στο προσκήνιο το ζήτημα της πολιτικής προστασίας και της ετοιμότητας των κρατών σε περίπτωση γενικευμένης σύρραξης. Στο πλαίσιο αυτό, αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον για τα καταφύγια που υπάρχουν στη χώρα μας, πολλά από τα οποία δημιουργήθηκαν πριν από σχεδόν έναν αιώνα.
Ήδη από το 1936, ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς, προβλέποντας τη διεθνή ένταση που θα οδηγούσε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε θεσπίσει την υποχρεωτική κατασκευή χώρων ασφαλείας και καταφυγίων σε κάθε νέο κτήριο με περισσότερους από δύο ορόφους. Η απόφαση αυτή οδήγησε στη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου προστασίας, με περίπου 12.000 καταφύγια να κατασκευάζονται στην Αθήνα.
Από αυτά, περίπου 5.500 βρίσκονται σε ιδιωτική ιδιοκτησία, κυρίως κάτω από πολυκατοικίες, κατοικίες και βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Παρότι το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο καταργήθηκε το 1956, πολλοί από αυτούς τους χώρους εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα, κρυμμένοι κάτω από κεντρικούς δρόμους και λόφους της πρωτεύουσας.
Το ερώτημα που τίθεται είναι πόσα από αυτά τα καταφύγια παραμένουν ενεργά. Σε απάντηση σχετικής ερώτησης στη Βουλή, τον Νοέμβριο του 2025, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Ιωάννης Λαμπρόπουλος παρουσίασε τα επίσημα στοιχεία για την κατάσταση των καταφυγίων στη χώρα.