Ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι: Η απώλεια του πατέρα του και η ατσάλινη νοοτροπία που τον οδήγησε στην κορυφή
Ο διάσημος Πολωνός ποδοσφαιριστής μιλάει για την τραγική απώλεια σε νεαρή ηλικία και πώς αυτή διαμόρφωσε την πορεία του.
Ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι έχει χαράξει ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αφήνοντας το στίγμα του με τις φανέλες της Ντόρτμουντ, της Μπάγερν Μονάχου και πλέον της Μπαρτσελόνα. Πέρα από τα αμέτρητα γκολ και τα ρεκόρ, όμως, κρύβεται μια πορεία γεμάτη προκλήσεις και μια οδυνηρή απώλεια που στιγμάτισε ανεξίτηλα τη ζωή του.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο podcast «High Performance», ο 37χρονος Πολωνός αποκάλυψε πώς ο πρόωρος θάνατος του πατέρα του σφυρηλάτησε την ατσάλινη νοοτροπία του, η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της επιτυχίας του.
Ο «προστάτης» πατέρας και η απότομη ενηλικίωση
Μεγαλώνοντας σε μια γειτονιά που δεν ήταν πάντα η ασφαλέστερη, ο Λεβαντόφσκι αντλούσε αίσθημα ασφάλειας από τον πατέρα του, ο οποίος υπήρξε αθλητής του τζούντο (ενώ η μητέρα του ασχολιόταν με το βόλεϊ). «Όταν σκέφτομαι τον πατέρα μου, θυμάμαι έναν αληθινό άντρα. Μεγάλο, δυνατό, σεβαστό», δήλωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ο κόσμος τον αντιμετώπιζε με σεβασμό και τον προστάτευε λόγω της αναφοράς στον πατέρα του.
Η τραγωδία χτύπησε την πόρτα του στην πιο κρίσιμη ηλικία. «Έχασα τον πατέρα μου όταν ήμουν 16 ετών. Ήταν κάτι εξαιρετικά σκληρό. Δεν ήμουν προετοιμασμένος να γίνω άντρας. Και μέσα σε μια μέρα, σε ένα λεπτό, έπρεπε να αναλάβω αυτόν τον ρόλο για την οικογένεια. Ο πατέρας μου απεβίωσε πριν από το πρώτο μου παιχνίδι».
Αυτή η απώλεια τον «πάγωσε» συναισθηματικά. «Συνέβη αυτό και απομονώθηκα από τον κόσμο, από τους ανθρώπους. Αυτό που μου λείπει περισσότερο είναι οι συζητήσεις μας. Όχι απαραίτητα για σπουδαία θέματα, απλώς για να μιλάμε».
Ο πατέρας του δεν πρόλαβε να δει την επαγγελματική του καριέρα. Γι’ αυτό, όπως εξομολογείται ο Λεβαντόφσκι, κάθε πρώτο γκολ σε μια νέα ομάδα ή με την εθνική Πολωνίας είναι αφιερωμένο σε εκείνον: «Ξέρω ότι με βλέπει από την καλύτερη θέση του γηπέδου».
Το ποδόσφαιρο ως μονόδρομος
Παρόλο που δοκίμασε διάφορα αθλήματα χάρη στην οικογενειακή του ενασχόληση, το ποδόσφαιρο ήταν αυτό που του προσέφερε «αγνή ευτυχία, χωρίς άγχος». Από την ηλικία των 3 ετών, η μπάλα ήταν συνεχώς στα χέρια του.
Έχοντας πλήρη συνείδηση ότι δεν υπήρχε προηγούμενο Πολωνού παίκτη που να έχει καταφέρει να κυριαρχήσει στην Ευρώπη, πείσμωσε: «Ήθελα να αποδείξω σε όλο τον κόσμο ότι δεν έχει σημασία από πού προέρχεσαι, μπορείς να πετύχεις τους στόχους σου».
Η νοοτροπία της επιτυχίας
Αυτά τα δύσκολα βιώματα σφυρηλάτησαν μια μοναδική ανθεκτικότητα. Ο ίδιος εκτιμά ότι η επιτυχία του οφείλεται κατά 70% στην πνευματική του δύναμη, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα μέσα από την εμπειρία του: «Ποτέ μην φοβάσαι μια καταιγίδα. Προετοιμάσου να προσαρμοστείς. Το κλειδί είναι να παραμείνεις πιστός στον εαυτό σου».