Τάνια Τρύπη και Τζένη Καζάκου: Η συγκίνηση, η συνεργασία και οι αλήθειες για την οικογένεια
Μητέρα και κόρη μιλούν για την παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά», τις συγκρίσεις με την Τζένη Καρέζη και τις αξίες που τους συνδέουν.
Η Τάνια Τρύπη και η κόρη της, Τζένη Καζάκου, παραχώρησαν μια συγκινητική κοινή συνέντευξη στην εκπομπή «Buongiorno» και στον Άρη Καβατζίκη, όπου μοιράστηκαν προσωπικές στιγμές και σκέψεις.
Η συνεργασία των δύο γυναικών στην παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά» αποτέλεσε την αφορμή για αυτή την ιδιαίτερη τηλεοπτική εμφάνιση. Η Τάνια Τρύπη περιέγραψε πώς η σκηνοθέτις Θέμις Μαρσέλλου της πρότεινε τους ρόλους, επιθυμώντας να δει επί σκηνής τη μητέρα και την κόρη που είναι και στην πραγματική τους ζωή. «Μας πήρε κάποια στιγμή η Θέμις Μαρσέλλου τηλέφωνο και λέει “έχω αυτό το έργο στα χέρια μου και θα ήθελα πάρα πολύ μου λέει να κάνεις τον ρόλο της Αλέκας και θα ήθελα πάρα πολύ η Τζένη να κάνει τον ρόλο της Ηλέκτρας, δηλαδή να είστε μάνα κόρη, που δεν έχει ξαναγίνει στα αλήθεια να ‘ναι μάνα κόρη στη σκηνή και να ‘ναι και στην πραγματικότητα”. Της λέω ότι θέλω πάρα πολύ να συνεργαστώ μαζί σου και μου άρεσε και πάρα πολύ το έργο αλλά την Τζένη θα πρέπει να την πάρεις εσύ τηλέφωνο να τη ρωτήσεις βέβαια γιατί είναι συνάδελφος και με έναν πολύ ωραίο τρόπο καταφέρνουμε και τα ξεχωρίζουμε αυτά», ανέφερε η Τάνια Τρύπη.
Από την πλευρά της, η Τζένη Καζάκου δήλωσε ενθουσιασμένη για την ευκαιρία να συνεργαστεί τόσο με τη Θέμιδα Μαρσέλλου όσο και με τη μητέρα της. «Εγώ χάρηκα πάρα πολύ, γιατί ήθελα να συνεργαστώ με τη Θέμιδα και ήθελα να συνεργαστώ και με τη μαμά. Εμένα σ’ αυτό το έργο μ’ αρέσει που και οι τέσσερίς μας είμαστε διαφορετικές και φέρνουμε έναν άλλον κόσμο και είναι ωραίο να δούμε πώς αυτοί οι κόσμοι και συγκρούονται, αλλά και πώς συνυπάρχουν», εξήγησε. Η νεαρή ηθοποιός, που βρίσκεται στον χώρο έξι χρόνια, τόνισε ότι η συνεργασία με τη μητέρα της τώρα, δεν θα ήταν λάθος, όπως θα μπορούσε να ήταν αν ξεκινούσε την καριέρα της έτσι. «Τώρα πια, δεν βρίσκω τον λόγο να μη συμβεί αυτό και είναι και μεγάλη μου χαρά, γιατί εγώ τη θαυμάζω. Τη θαυμάζω αρχικά σαν μητέρα, τη θαυμάζω, γιατί είναι αμαζόνα, τρελή αμαζόνα, όλη της τη ζωή και τη θαυμάζω και καλλιτεχνικά σαν ηθοποιό. Γιατί εντάξει, δεν είναι αυτονόητο, δεν είναι αυτονόητο. Και πραγματικά εγώ είμαι της άποψης ότι την οικογένειά σου τη δημιουργείς εσύ. Δεν είναι απαραίτητο επειδή σ’ ενώνει το αίμα με έναν άνθρωπο να είναι αναγκαστικά να τον αγαπάς ή να τον συμπαθείς».
Η Τζένη Καζάκου μίλησε με συγκίνηση για την εικόνα της μητέρας της ως πρότυπο. «Ήταν η μαμά που για μένα μπορούσε να κάνει τα πάντα. Και τι θέλω να πω μ’ αυτό; Εγώ τη θυμάμαι να σηκώνεται απ’ τις πέντε η ώρα το πρωί, να μας ετοιμάζει για το σχολείο, να μας πηγαίνει στο σχολείο, να γυρνάει, να μαγειρεύει, να μας γυρνάει απ’ το σχολείο, να έχουμε φαγητό, να μας διαβάζει, να πηγαίνει στις δουλειές της, να έρχεται το βράδυ, να μας διαβάζει παραμύθι αν εμείς ακόμα δεν έχουμε κοιμηθεί και συνέχεια αυτό. Οπότε εγώ μεγάλωσα με ένα πρότυπο γυναίκας που μόνη της μπορούσε να κάνει τα πάντα. Να ‘χει την οικογένειά της και να μεγαλώνει τα παιδιά της με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσε και επίσης έκανε και την καριέρα της και δεν την άφησε πίσω. Οπότε συνδύασε αυτά τα δύο και τίποτα δεν πήγε πίσω από το ένα από το άλλο».
Η Τάνια Τρύπη, αναφερόμενη στην απόφαση της κόρης της να ακολουθήσει το επάγγελμα του ηθοποιού, δήλωσε: «Μου ήρθε φυσικό όταν μου είπε η Τζένη ότι θα γίνει ηθοποιός, γιατί ήταν πολύ συνειδητοποιημένη, ήξερε τα καλά και τα ανάποδα. Και για το οικονομικό κομμάτι, γιατί δεν είναι όλα ανθηρά, άλλες φορές έχεις, άλλες φορές δεν έχεις».
Σχετικά με τις αναπόφευκτες συγκρίσεις με τη γιαγιά της, την αείμνηστη Τζένη Καρέζη, η Τζένη Καζάκου ανέφερε: «Στην αρχή υπήρχε αυτό, μια πίεση. Και είναι θεωρώ φυσιολογικό. Μετά πέρασα στην απορία, γιατί κάποιος να θέλει να συγκρίνει έναν άλλον άνθρωπο. Οπότε λέω, αφού από τη στιγμή που έχεις πάρει αυτή την απόφαση, βούτα. Τους ανθρώπους που εκτιμάω, θα τους ακούσω και θα με επηρεάσει αυτό που θα μου πουν. Γίνεται ανθρωποφαγία φουλ».
Τέλος, η Τάνια Τρύπη μίλησε για τις σχέσεις στην οικογένεια, τονίζοντας τη σημασία του σεβασμού και της φιλίας, ακόμα και μετά τον χωρισμό. «Το να μην είναι ζευγάρι δύο άνθρωποι δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαφανίσεις όλα τα συναισθήματα, την αγάπη, τον σεβασμό που υπάρχει. Είμαστε πολύ καλά και είμαστε και πολύ καλοί φίλοι ας πούμε με τον μπαμπά της, αλλά κάνουμε γενικά καλή παρέα. Δηλαδή όλοι μας. Μακριά από μας κριτική. Θα πάρουμε τηλέφωνο όταν έχουμε ανάγκη να ακουμπήσουμε κάπου. Έχουμε όρια, τα οποία δεν ξεπερνάμε, κοινή συναινέσει και είναι άγραφος νόμος».
