Ρούλα Ρέβη: Τα πρώτα βήματα, οι προκλήσεις και η αλήθεια της φωτογραφίας
Η καταξιωμένη φωτογράφος μοιράζεται άγνωστες πτυχές της καριέρας της και αποκαλύπτει τι συμβαίνει πίσω από τις κάμερες.
Η Ρούλα Ρέβη, μια από τις πιο γνωστές φωτογράφους στην Ελλάδα, βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή “Νωρίς Νωρίς” την Τετάρτη 25/2, όπου έκανε μια αναδρομή στην επαγγελματική της διαδρομή. Μίλησε για τα πρώτα της βήματα στον χώρο, τις δυσκολίες της δουλειάς και τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει κανείς στον κόσμο της φωτογραφίας.
«Ήμουν για πολλά χρόνια βοηθός, τότε που τα περιοδικά είχαν μεγάλη δύναμη και έρχονταν πολλοί ξένοι φωτογράφοι», δήλωσε η Ρέβη, αναφερόμενη στην εποχή που εκδότες όπως ο Τερζόπουλος του περιοδικού ΚΛΙΚ και αργότερα ο Πέτρος Κωστόπουλος, έκλειναν συνεργασίες με κορυφαίους φωτογράφους, καθώς η αγορά δεν διέθετε πολλούς επαγγελματίες. «Σταδιακά χτίστηκε όλο αυτό, η εγχώρια αγορά», συμπλήρωσε.
Η φωτογράφος περιέγραψε την ατμόσφαιρα της εποχής, όπου η μόδα άρχισε να αναπτύσσεται, φέρνοντας για παράδειγμα τη Λάουρα ντε Νίγκρις και το περιοδικό “Γυναίκα”. «Ήταν τρέλα», θυμάται. «Η Μάρα Δεσύπρη, που ήταν μοντέλο, άλλαζε φωτογράφο εκείνη την περίοδο και μου είπε ‘Θα έρθεις μαζί μου;’. Εγώ δεν ήξερα τίποτα τεχνικά, αλλά είχα κάνει τη σχολή και κατείχα το τεχνικό κομμάτι, ενώ εκείνη είχε την έμπνευση και την ιδέα», εξήγησε.
Η Ρούλα Ρέβη τόνισε τη σημασία της ειλικρίνειας και της σιγουριάς στην επαφή με το μοντέλο. «Στη δουλειά αυτό που είχα και έχω, είναι ότι αυτό που σου λέω είναι το σωστό. Έχω αυτή την πεποίθηση, γιατί αν δεν την έχω εγώ και δεν την έχεις κι εσύ που έρχεσαι για να σου βγάλω πορτρέτο, θα είμαστε και οι δύο φοβισμένες. Βλέπω εκείνη την ώρα πώς μπορώ να σε κάνω καλύτερα. Δεν σου λέω ψέματα, σου το λέω με σιγουριά. Και μετά βλέπεις το αποτέλεσμα», ανέφερε.
Παραδέχτηκε, ωστόσο, ότι δεν είναι δυνατόν να μην υπάρξει κάποια στιγμή μια έλλειψη χημείας με ένα πρόσωπο που φωτογραφίζεις. «Εκεί κάνεις τη δουλειά σου και το ξεχνάς εκείνη την ώρα. Μέσα σου, όμως, λες ότι δεν θα ήθελες να σου ξανατύχει αυτό».
Σε σχέση με πιο δύστροπους ανθρώπους, η Ρέβη περιέγραψε πώς μπορεί να αντιδράσει ένα ολόκληρο team, εκφράζοντας την ανησυχία του για την εξέλιξη της φωτογράφισης. «Εγώ λέω ‘Όχι, εμένα μ’ αρέσει που έχει προσωπικότητα’», δήλωσε, αναδεικνύοντας την ικανότητά της να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις και να βλέπει την ιδιαιτερότητα κάθε ατόμου. «Το γυρνάω και μέσα μου, γιατί η δουλειά πρέπει να γίνει», πρόσθεσε.
Όταν η Μαρία Ηλιάκη ανέφερε ότι ορισμένα πρόσωπα είναι τόσο όμορφα που βγαίνουν καλά σε κάθε φωτογραφία, ανεξαρτήτως γωνίας λήψης, δίνοντας ως παράδειγμα τη Ζέτα Μακρυπούλια, η Ρούλα Ρέβη σχολίασε:
«Η Ζέτα δεν νομίζω ότι κατάλαβε ποτέ πόσο ωραία είναι. Οι άνθρωποι που είναι έτσι κι αλλιώς όμορφοι, το καταλαβαίνουν πολύ μετά ότι ήταν πολύ όμορφοι. Μετά τα 50, σου ‘ρχεται και λες ‘Ήμουν ζώον, δεν μ’ έβλεπα, ήμουν καλή’, ‘Ήμουν λεπτή, ήμουν όμορφη, ήμουν φρέσκια’. Δεν το καταλαβαίνεις. Λες ‘Κρίμα, γιατί μ’ έτρωγε μέσα μου αυτό το άγχος, ξέρω γω, για τη μύτη μου’. Κάτι βλακείες, κατάλαβες; Ενώ δεν έβλεπες το σύνολο των νιάτων, της ομορφιάς. Για μένα, όλοι είναι ωραίοι, παιδιά. Αλήθεια».