Λούκας Γιώρκας: Η δημόσια εξομολόγηση για τις κρίσεις πανικού
Ο γνωστός τραγουδιστής περιγράφει την προσωπική του μάχη με το άγχος και τις κρίσεις πανικού από τα φοιτητικά του χρόνια μέχρι σήμερα.
Ο Λούκας Γιώρκας, καλεσμένος στην εκπομπή Happy Day, μοιράστηκε μια βαθιά προσωπική ιστορία, περιγράφοντας τη μακροχρόνια μάχη του με τις κρίσεις πανικού, οι οποίες τον ταλαιπωρούν από τα φοιτητικά του χρόνια, το 2008, μέχρι και την τελευταία διετία. Ο γνωστός τραγουδιστής αποκάλυψε ότι για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες αυτές, στράφηκε στην ψυχοθεραπεία, ακολούθησε φαρμακευτική αγωγή και αναζήτησε καθοδήγηση από τον πνευματικό του.
«Οι κρίσεις πανικού με επηρέασαν σε διάφορες φάσεις της ζωής μου, από τότε που ήμουν φοιτητής το 2008 μέχρι και πέρσι-πρόπερσι», ανέφερε ο Λούκας Γιώρκας στη Σταματίνα Τσιμτσιλή. «Ήταν έξι μήνες πριν πάω στο X-Factor. Ήμουν φοιτητής και τότε, επειδή μιλάμε για το 2008, δεν ήταν κάτι συνηθισμένο, οπότε δεν ήξερα τι βίωνα ακριβώς.»
Περιγράφοντας την πρώτη του εμπειρία, ανέφερε: «Ήμουν στο σπίτι μου στην Πάτρα, φοιτητής, 21-22 χρονών. Άρχισα να τρέμω, να έχω σπασμούς χωρίς να έχω πλήρη διαύγεια, χωρίς να έχω έλεγχο του σώματός μου. Ένιωσα έναν τρόμο, έναν πανικό χωρίς λόγο.» Ο τραγουδιστής τόνισε ότι τέτοιες καταστάσεις επαναλήφθηκαν πολλές φορές, συχνά σε περιόδους ηρεμίας μετά από στρεσογόνες καταστάσεις. «Συνήθως αυτό έρχεται όταν τελειώνει το άγχος και η αγωνία. Δηλαδή σε φάση ησυχίας, που μπορεί να προηγήθηκε μια στρεσογόνα περίοδος… ‘Στα σκάει’ που λέμε εκεί.»
Ο Λούκας Γιώρκας απέδωσε την κατάσταση αυτή στον τρόπο σκέψης, επισημαίνοντας ότι η κοινωνία και η πραγματικότητα συχνά μας ωθούν προς το άγχος. «Κι αν έχεις και λίγο την τελειομανία και την αυστηρότητα με τον εαυτό σου, πέφτεις στην παγίδα για πλάκα», παραδέχτηκε.
«Απευθύνθηκα σε ειδικό. Αγωγή και ψυχοθεραπεία παράλληλα με τον πνευματικό μου, που πάντα είχα, αλλά θεωρώ ότι η “παντρειά” αυτών ήτανε το σωτήριο», εξήγησε. Παρόλο που πιστεύει ότι κάποιος με τάση προς το άγχος μπορεί να ξεπεράσει την αγχώδη διαταραχή, τονίζει ότι απαιτείται ένας επιπλέον αγώνας. «Νομίζω ότι εγώ είμαι σ’ αυτή την κατηγορία. Έχω αυτή την τάση.»
Αναφερόμενος στις έννοιες eustress (θετικό στρες) και distress (αρνητικό στρες), εξήγησε τη διαφορά: «Το eustress είναι αυτό που μπορεί να έχεις αυτή την αίσθηση του άγχους, αλλά είτε σε κάνει δημιουργικό, είτε σε έχει διατηρήσει σε μια εγρήγορση λειτουργικότητας. Το distress μπορεί να σε κάνει δυσλειτουργικό και εκεί είναι πρόβλημα. Αυτό προσπαθούμε να αποφύγουμε. Το άλλο δεν πειράζει, δεν είναι κακό απαραίτητα.»
Συνεχίζοντας την εξομολόγησή του, ο τραγουδιστής αποκάλυψε ένα περιστατικό από το 2013, όπου δεν μπόρεσε να ανέβει στη σκηνή για να τραγουδήσει λόγω κρίσης πανικού, παρά το γεμάτο μαγαζί. «Μία φορά το 2013 μου έτυχε να μη μπορέσω να βγω να τραγουδήσω. Μία φορά είπα “παιδιά, εγώ σήμερα δεν μπορώ να τραγουδήσω”. Μου λένε “μα το μαγαζί έχει κόσμο, είναι γεμάτο”. Του λέω “δεν μπορώ να βγω να τραγουδήσω, δεν μπορώ”», αφηγήθηκε κλείνοντας.