Το τραγούδι για τη Eurovision 2026 ως καθρέφτης της γενιάς της κρίσης, σύμφωνα με τον Νίκο Καρανίκα
Ο πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού αναλύει το "Ferto" του Akylas, βλέποντας σε αυτό την έκφραση μιας γενιάς που πάλεψε με την κρίση και αναζητά το δικό της όνειρο.
Ο Νίκος Καρανίκας, με μια εκτενή παρέμβασή του, τοποθετεί το τραγούδι “Ferto” του Akylas, το οποίο θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Eurovision 2026, στο επίκεντρο μιας βαθύτερης κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, το τραγούδι αποτελεί την έκφραση μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα στην οικονομική κρίση, αντιμετωπίζοντας την αποτυχία των παραδοσιακών πολιτικών ιδεολογιών.
**Η αποτυχία των «ειδικών» και το ατομικό όνειρο**
Ο Νίκος Καρανίκας υποστηρίζει ότι τόσο η Αριστερά όσο και η Δεξιά έχουν αποτύχει να προσφέρουν ουσιαστικές απαντήσεις στην καθημερινότητα των πολιτών. Η παραδοσιακή αριστερή σκέψη, κατά την άποψή του, συχνά δαιμονοποίησε την προσωπική επιδίωξη ως «μικροαστική», εστιάζοντας αποκλειστικά στη συλλογική ευημερία. Αντίθετα, η δεξιά ρητορική αποθέωσε τον ατομικισμό, φτάνοντας στο σημείο να νομιμοποιεί την έλλειψη ενσυναίσθησης στο όνομα της επιτυχίας. «Οι ειδήμονες των δύο πλευρών έχουν αποτύχει στην πραγματικότητα και αναρωτιέμαι τι ακριβώς ειδήμονες είναι;! Τζάμπα τα λεφτά», αναφέρει χαρακτηριστικά. Τονίζει δε, ότι το “Ferto” του Akylas γεφυρώνει αυτά τα δύο αιτήματα με έναν ρυθμό που κερδίζει τις εντυπώσεις, ακόμη κι αν δεν αρέσει στους εκπροσώπους των δύο «στρατοπέδων».
**Ο Akylas ως σύμβολο της γενιάς της κρίσης**
Ο Νίκος Καρανίκας εστιάζει ιδιαίτερα στην αναφορά στη «μαμά» στο τραγούδι, ερμηνεύοντάς την ως τη χαμένη κοινωνική πρόνοια, η οποία άφησε κενά στις ζωές των νέων ανθρώπων κατά τη διάρκεια της οικονομικής κατάρρευσης. «Ο Ακύλας είναι η γενιά της κρίσης και γνωρίζει ότι κοινωνικά αλλά και ατομικά χάθηκε το όνειρο. Αλλά αυτός το παλεύει και θέλει να το κατακτήσει. Θέλει να συμβάλει στη πρόνοια, στη μαμά και αυτό προβάλλεται μέσα από την υπερβολή και στην υπερβολή των επιθυμιών και των υλικών αγαθών, εκεί ακριβώς μέσα κρασάρει», εξηγεί.
**Η Δημοκρατία στα «υπόγεια» και η συσσώρευση πλούτου**
Η ανάλυση προχωρά στην εξέταση των δομικών ανισοτήτων της κοινωνίας, συνδέοντας την επιτυχία με την οικονομική πραγματικότητα. Ο Νίκος Καρανίκας επισημαίνει ότι η έλλειψη ονείρων για τους πολλούς οφείλεται στη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια. «Αν η Αριστερά και η Δεξιά ήταν η λύση, τότε η νέα γενιά δεν θα τραγουδούσε “φέρτο” αλλά “πάρτο”», καταλήγει ο ίδιος, εκφράζοντας παράλληλα την ευχή του στον Akylas να συνεχίσει να μοιράζει τη χαρά και την επιτυχία του, σε έναν κόσμο που τις έχει απόλυτη ανάγκη.