Η Μαρία Τζομπανάκη αποκαλύπτεται στο The 2Night Show: Ρόλοι, πίστη και η ζωή όπως τη βλέπει
Η καταξιωμένη ηθοποιός μίλησε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για τις ρίζες της, τις αντιλήψεις της για τον χρόνο και τον θάνατο, αλλά και για τη δύναμη της γυναίκας.
Η Μαρία Τζομπανάκη βρέθηκε καλεσμένη του Γρηγόρη Αρναούτογλου στο The 2Night Show, όπου ξεδίπλωσε πτυχές της ζωής και της πορείας της. Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε για τις κρητικές της ρίζες, τονίζοντας τον δυναμισμό των γυναικών της γενέτειράς της. «Οι γυναίκες της Κρήτης μεγαλώνουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Να ’μαστε πολύ δυνατές, γιατί είναι μητριαρχική η κοινωνία μας. Να στηρίζουμε τον άντρα, να τον σεβόμαστε, να τον αγαπάμε και να μας έχει κορώνα στο κεφάλι του», ανέφερε χαρακτηριστικά. Εξήγησε πως, ενώ η γυναίκα επιτρέπει στον άντρα να είναι ο αρχηγός, η ίδια αποτελεί την κολόνα και τα θεμέλια.
Αναφερόμενη στα καλλιστεία, η Τζομπανάκη δήλωσε πως δεν της προσέφεραν κάτι, αντίθετα, εμπόδισαν κάποιους να δουν πέρα από την εμφάνισή της, εστιάζοντας στο ταλέντο και την ευφυΐα της. «Υπήρχε και υπάρχει ένα είδος ρατσισμού: “είναι πολύ ωραία, τι θα παίξει; Κλυταιμνήστρα; Ηλέκτρα; Άσ’ το αυτό για τις άλλες”», είπε, ξεκαθαρίζοντας πως η ηθοποιία δεν ήταν επιλογή για να «κάνει την όμορφη».
Σε πιο υπαρξιακό τόνο, η ηθοποιός μίλησε για την προσέγγισή της στον χρόνο, τον θάνατο και την πίστη. «Καταλαβαίνεις ότι αύριο θα φύγεις. Γι’ αυτό πρέπει να ζούμε το παρόν και να μη δηλητηριαζόμαστε», σημείωσε. Ο θάνατος, όπως εξήγησε, δεν την τρομάζει ως διακοπή της ζωής, αλλά ως τρόπος. «Πιστεύω στην επόμενη φάση, που δεν μπορώ να δεχτώ ότι το πνεύμα μας, αυτή η ενέργεια η μαγική, που κάνει θαύματα και στην ανθρώπινη υπόσταση μας, θα εξαφανιστεί», τόνισε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι το πνεύμα μετακινείται αλλού, σε έναν τόπο αιώνιο και δυνατό.
Η πίστη της στον Θεό είναι ακλόνητη, καθώς θεωρεί «μεγάλη δυστυχία» να πιστεύει κανείς πως ένας υπέροχος Χριστός ή μια σχέση αγάπης με τον Θεό είναι για το τίποτα. Η ηθοποιός υπογράμμισε τη σημασία της ευγνωμοσύνης για κάθε στιγμή, απαριθμώντας τα πρόσωπα και τα πράγματα για τα οποία νιώθει ευγνωμοσύνη, από τον γιο της και την οικογένειά της, μέχρι τον ήλιο, την τέχνη και την Ελλάδα. «Γιατί να μην χαμογελώ;», κατέληξε η έμπειρη Μαρία Τζομπανάκη.