Emily in Paris Vs Mindhunter: Η μάχη των streaming στρατηγικών
Γιατί μια αγαπημένη σειρά του Netflix έμεινε στο «ψυγείο», ενώ μια άλλη θριαμβεύει, αποκαλύπτοντας την ουσία της επιτυχίας στις ψηφιακές πλατφόρμες.
Η άνετη ανανέωση της σειράς Emily in Paris για έκτη σεζόν από το Netflix, την ώρα που το Mindhunter παραμένει σε αναμονή, δεν είναι τυχαίο γεγονός. Αποτελεί ένα σημαντικό μάθημα για τη στρατηγική των streaming υπηρεσιών και εξηγεί γιατί μία από τις πιο καλοφτιαγμένες σειρές των τελευταίων ετών δεν κατάφερε να συνεχιστεί.
Το Emily in Paris ενσαρκώνει την ιδανική συνταγή επιτυχίας για το Netflix. Πρόκειται για μια φωτεινή, ανάλαφρη και εύκολα προσβάσιμη σειρά, με παγκόσμια απήχηση και σχετικά χαμηλό κόστος παραγωγής. Η πέμπτη σεζόν της κατέκτησε το Top 10 σε περισσότερες από 90 χώρες, δικαιολογώντας πλήρως την απόφαση της πλατφόρμας για ανανέωση για έκτη σεζόν.
Το Mindhunter, παρά την εξαιρετική του ποιότητα, αντιμετώπισε άλλα εμπόδια. Από την πρεμιέρα του το 2017, ξεχώρισε για τη σκηνοθετική υπογραφή του David Fincher, την ατμοσφαιρική απεικόνιση της δεκαετίας του ’70, την προσοχή στη λεπτομέρεια και την αργή, μεθοδική αφήγησή του, προσφέροντας μια εμπειρία πέρα από τα συνηθισμένα true crime.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Mindhunter δεν ήταν η ποιότητα, αλλά το υψηλό κόστος παραγωγής. Η αναπαράσταση της δεκαετίας του ’70 απαιτούσε εκτεταμένα οπτικά εφέ, λεπτομερή σκηνικά και έναν ρυθμό παραγωγής που δεν επέτρεπε εκπτώσεις. Σύμφωνα με δηλώσεις του David Fincher στο Premiere Magazine (Ιανουάριος 2024), το Netflix ζήτησε είτε μείωση του προϋπολογισμού είτε μια πιο εμπορική εκδοχή της σειράς. Ο σκηνοθέτης αρνήθηκε να αλλοιώσει τον πυρήνα της δημιουργίας του, με αποτέλεσμα η σειρά να τεθεί σε αναμονή μετά από δύο κύκλους.
Αντίθετα, το Emily in Paris αποτελεί ένα σχεδόν «λογιστικό θαύμα». Με σύγχρονο σκηνικό, ελάχιστες τεχνικές απαιτήσεις, άμεσο storytelling και ευέλικτους χαρακτήρες που μετακινούνται εύκολα, ικανοποιεί την επιθυμία του Netflix – και γενικότερα των πλατφορμών – για σειρές με μαζική απήχηση, που ξαναβλέπονται, γίνονται viral και διατηρούν την αφοσίωση του κοινού. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κλισέ λειτουργούν ως πλεονέκτημα.
Υπάρχει, ωστόσο, μια ακτίδα ελπίδας για την επιστροφή του Mindhunter. Ο ηθοποιός Holt McCallany, σε πρόσφατη συνέντευξή του, αποκάλυψε ότι ο Fincher έχει συζητήσει το ενδεχόμενο μετατροπής του Mindhunter σε δύο ταινίες μεγάλου μήκους. Αυτή η μορφή θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο «ασφαλής» για το Netflix, με μειωμένο ρίσκο και ένα σαφές, ελεγχόμενο τέλος. Η τελική έκβαση, όμως, εξαρτάται από τον χρόνο, τη διάθεση και την τελειομανία του Fincher.
Το Mindhunter, ως μια ακριβή και απαιτητική παραγωγή, απευθυνόταν σε ένα πιο εξειδικευμένο, αν και αφοσιωμένο, κοινό. Το Emily in Paris, από την άλλη, είναι πιο οικονομικό, μαζικό και αποδοτικό. Παρόλο που αυτό μπορεί να είναι δυσάρεστο για τους λάτρεις της ποιοτικής τηλεόρασης, η στρατηγική του Netflix είναι σαφής: όταν απαιτείται επιλογή ανάμεσα στο prestige και το binge-watching, η πλατφόρμα θα επιλέξει αυτό που ανεβαίνει στις πρώτες θέσεις των charts.
Και οι δύο σειρές είναι διαθέσιμες στο Netflix, με το Mindhunter να διαθέτει δύο κύκλους και το Emily in Paris πέντε.