Η μουσική της «Μεγάλης Χίμαιρας» του Ted Reglis έγινε διαθέσιμη
Το soundtrack της σειράς, εμπνευσμένο από το εμβληματικό έργο του Μ. Καραγάτση, προσκαλεί σε μια ηχητική εξερεύνηση του ψυχισμού των χαρακτήρων.
Από σήμερα, Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, το πρωτότυπο soundtrack της σειράς «Η μεγάλη χίμαιρα», που φέρει την υπογραφή του Ted Reglis, είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες μουσικής. Η σύνθεση προσκαλεί τους ακροατές να βιώσουν ξανά –ή να ανακαλύψουν– τον κόσμο της σειράς μέσα από τη μουσική του.
Η μουσική επένδυση της «Μεγάλης χίμαιρας» αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αφήγησης, δίνοντας έμφαση στις συναισθηματικές κορυφώσεις και τις κρίσιμες στιγμές της πλοκής, όπως αυτές ξεδιπλώνονται στο εμβληματικό έργο του Μ. Καραγάτση.
Ο ίδιος ο συνθέτης μοιράζεται την έμπνευση πίσω από τη δημιουργία της πρωτότυπης μουσικής και τη σύνδεσή της με την ιστορία και τους χαρακτήρες: «Άκουσα για πρώτη φορά τη “Μεγάλη Χίμαιρα” σε audiobook. Για μερικές ημέρες, η ρουτίνα μου περιλάμβανε αφύπνιση, παρασκευή καφέ, βόλτα με τον σκύλο στο Πεδίον του Άρεως. Έβρισκα ένα ήσυχο παγκάκι, καθόμουν και άκουγα ένα κεφάλαιο. Κάποια στιγμή, έφτασα σε ένα σοκαριστικό σημείο της πλοκής – όσοι γνωρίζουν το βιβλίο καταλαβαίνουν ποιο αναφέρω. Τηλεφώνησα αμέσως στον σκηνοθέτη για να ρωτήσω αν η σκηνή θα περιλαμβανόταν στη σειρά. Μου επιβεβαίωσε ότι αυτός ήταν ο στόχος. Επέστρεψα σπίτι και έγραψα το κεντρικό θέμα. Αυτό το θέμα αποτέλεσε την καθοδηγητική γραμμή για όλη τη μουσική της σειράς, καθώς αναζητούσαμε διαρκώς την ισορροπία μεταξύ του σκοτεινού και του φωτεινού.
Η μουσική δεν έπρεπε απλώς να συνοδεύει, αλλά να αφηγείται μια παράλληλη ιστορία, μια μυστικιστική βουτιά στον ψυχισμό της Μαρίνας, που θα ενίσχυε την πιο “ονειρική” αφήγηση. Με οδηγό την ιστορία, στόχος μου ήταν να προσεγγίσω αυτή την παράλληλη εξιστόρηση ενσωματώνοντας το παραδοσιακό στοιχείο, αλλά φιλτραρισμένο μέσα από μια σύγχρονη κινηματογραφική προσέγγιση. Έτσι, απέκτησα μια custom κρητική λύρα και άρχισα να πειραματίζομαι, ενσωματώνοντας τα ηχοχρώματά της στο soundtrack.
Παράλληλα, το πιάνο ήταν απαραίτητο σε αυτό το έργο, καθώς αποτελεί πάντα τη βάση της σκέψης μου. Αυτή τη φορά, όμως, δημιούργησα έναν ειδικό, επεξεργασμένο ήχο πιάνου με ελαφρώς “πειραγμένο” κούρδισμα. Ήθελα να προσδώσει ένα επιπλέον βάρος, ικανό να υποστηρίξει τόσο τις τρυφερές όσο και τις πιο τραγικές στιγμές της ιστορίας.»