Πριγκίπισσα Ειρήνη: Η σπάνια προσωπικότητα και η αθέατη φιλανθρωπία της
Η βαφτιστήρα της, Αλεξία Έβερτ, αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της δοτικότητας, του ήθους και του εκλεπτυσμένου χιούμορ της πριγκίπισσας.
Η πριγκίπισσα Ειρήνη, με τη δοτικότητα και τη μοναδική της προσωπικότητα, άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στη βαφτιστήρα της, Αλεξία Έβερτ. “Ήταν μια πριγκίπισσα με παντελόνια και ένα απλό πουκάμισο,” αναφέρει με συγκίνηση η κυρία Έβερτ, εκφράζοντας την ευχή “μακάρι να την είχε γνωρίσει όλη η Ελλάδα και όλος ο κόσμος!”.
Μιλώντας για τη νονά της, η Αλεξία Έβερτ περιγράφει μια γυναίκα με “τεράστια ψυχή”, μεγαλείο, ήθος, πολυπλευρικότητα, μόρφωση, απλότητα και εκλεπτυσμένο χιούμορ. Τη χαρακτηρίζει προσιτή και γλυκό άνθρωπο, δηλώνοντας ότι θεωρεί “μεγάλη της τιμή” που της έβαλε λάδι και ελπίζει να έχει πάρει στοιχεία από εκείνη. Η είδηση του θανάτου της, όπως και η επιδείνωση της υγείας της τον τελευταίο χρόνο, ήταν για την ίδια δυσάρεστη και μη αναμενόμενη, δεδομένου ότι, όπως αναφέρει, άνθρωποι της ηλικίας της που είναι δραστήριοι, είναι “πιο νέοι και από τους νέους”.
Το μεγαλύτερο προσόν της πριγκίπισσας Ειρήνης, κατά την κυρία Έβερτ, ήταν η “δοτικότητα της προς πάσα κατεύθυνση”. Το φιλανθρωπικό της έργο, αν και όχι ευρέως γνωστό στην Ελλάδα, ήταν τεράστιο. Υπήρξε γενναιόδωρη τόσο για φιλανθρωπικούς και ανθρωπιστικούς σκοπούς, όσο και για ανθρώπους που χρειαζόταν βοήθεια, επιδεικνύοντας μεταδοτικότητα, χιούμορ και αυθορμητισμό. “Δεν θα χαιρετούσε και θα προχωρούσε παρακάτω,” σημειώνει, τονίζοντας ότι δεν αισθανόταν την ανάγκη να τηρεί αυστηρά πρωτόκολλα της αυλής, καθώς ήταν ο εαυτός της: αυθεντική, αυθόρμητη και διακριτική.
Η κυρία Έβερτ εκτιμά ότι ελάχιστοι στην Ελλάδα γνώρισαν την πορεία της ζωής της, πέραν μιας σπάνιας συνέντευξης, καθώς η πριγκίπισσα δεν έδινε συνεντεύξεις, κάτι που αποτελούσε και στάση ζωής. Η προσωπικότητά της είχε “τεράστιο εκτόπισμα” και μια αύρα που “άπλωνε” παντού.
Η τελευταία φορά που βρέθηκαν ήταν περίπου μία φορά τον χρόνο, όπως και με πολλούς φίλους των γονέων της. Παρότι είχε μεγαλώσει, η πριγκίπισσα πάντα την σκεφτόταν και της έφερνε δώρα. Η τελευταία συνάντησή τους έγινε πριν από την απρόσμενη ασθένεια της μητέρας της κυρίας Έβερτ. Η πριγκίπισσα Ειρήνη, ακόμη και στα μεταγενέστερα χρόνια, δεν έβαφε τα μαλλιά της, δεν φορούσε κοσμήματα ή περίτεχνες τουαλέτες, προτιμώντας “παντελόνια με ένα απλό πουκάμισο” και τα μαλλιά της απλά επιμελημένα. Η εμφάνισή της μαρτυρούσε την απλότητα και την αυθεντικότητά της, ως άνθρωπος, χωρίς προσποιήσεις.